VARANUS ACANTHURUS

Algemene informatie
Varanus Acanthurus komt voor in Noord-, West- en Centraal-Australie. Varanus Acanthurus is te onderscheiden in drie ondersoorten; Varanus acanthurus acanthurus, Varanus a. brachyurus en Varanus a. insulanicus. Van deze ondersoorten wordt Varanus a. brachyurus verreweg het meeste gehouden. De zogenaamd "red ackies" zijn dieren van de ondersoort a. acanthurus deze komen vele malen minder vaak voor in de hobby en zijn met name herkenbaar aan een dieprode onderkleur in de tekening. De stekelstaartvaraan zoals we hem in het Nederlands noemen is een echte beginnersvaraan, wat met name inhoudt dat de verzorging niet voor grote problemen zorgt.



Biotoop
De acanthurus komt voor in halfwoestijn tot woestijngebieden, waar ze met name de bodem bewonen. De tempraturen in Australie varieren van 55 C overdag tot 10 C als nachttempratuur. We hoeven het terrarium in de nacht niet bij te verwarmen, kamertempratuur is voldoende. De dieren leven in het droge gedeelt van Australie hier heerst een relatieve luchtvochtigeheid van 20 tot 60 %. Stekelstaartvaranen slapen in holen dus probeer hiervoor ook mogelijkheden aan te bieden.

Beschrijving
De totale lengte van deze varaan bedraagt maximaal 60 tot 70 cm (kop-staart- lengte). Hiervan is +/- de helft staart twee derde staart, waarbij dus een kop-romp-lengte resteert van +/- 30 cm. De grondkleur is geel beige met een tekening die bruin tot rood kan zijn. Deze varaan heet in het Nederlands Stekelstaartvaraan, niet voor niets want de staart van deze varaan is bedekt met een op pantserlijkende laag kleine stekels. Onderscheid tussen mannen en vrouwen is zeer gemakkelijk vast te stellen. De man heeft een vergrote porien lang de staart, zoals op de foto is te zien. Verder hebben mannen een grotere kop en zijn zwaarder gebouwd, voor mijn koppel gaat dit echter niet op, mijn vrouw is gigantisch en de man een stuk kleiner.

Huisvesting
Ik had voor het koppel een mooie bak klaar staan, 150cm lang, 62 breed en 62 hoog. Voor de achterwand had ik met piepschuim en tegellijm een mooie klimwand gemaakt waar met name het mannetje veel gebruik van maakt. De ondergrond werd leemgrond omdat hier heel goed holen in konden worden gegraven. Een tip bij echte gravers als ackie's is om een flinke laag grond te gebruiken zodat ze echt kunnen graven dit waarderen de dieren echt. Verder nog een waterbak, die heb ik vrij snel weer weg gehaald en nu sproei ik eens per week en dan drinken ze nog niet altijd. Als verlichting gebruikte ik een T-rex Uv heat lamp van 100 watt en een 60 watt persglaslamp. Met deze lampen combinatie hebben de dieren Uv en twee zonneplaatsen een van ongeveer 55 C en een van 45 C. Ik geef de dieren ongeveer 12 a 13 lichturen.

Verzorging
Het koppel krijgt van mij +/- 3 keer per week voedseldieren, ongeveer drie keer krekels en een keer een nestmuisje of nestratje. Soms afgewisseld met sprinkhanen en dola's. Met name de dola's, worden niet altijd gegeten maar ik biedt ze toch aan voor de variatie. Ik sproei een keer per week heel licht en vrij snel zie je of het sproeien nut heeft, dan beginnen de varanen namelijk te drinken. Ik merk dat als de vrouw drachtig ze meer behoefte heeft aan vocht. Ik houdt het vochtpercentage erg laag bij mijn ackies. Alleen tijdens de dracht verhoog ik het vochtpercentage richting de 60% met name om ook vochtige plekken in de bak te creeren waar de vrouw eventuele legsels kwijt zou kunnen. De dieren zijn niet stressgevoelig, zelfs bij het hanteren zijn de dieren niet onrustig. Echter, ik maak er geen gewoonte van om mijn dieren te hanteren alleen als dit nodig is. De dieren zijn met name bodembewoner, maar waarderen klimgelegenheid buitengewoon. Bij mij is het met name het mannetje dat van iedere klimgelegenheid gebruik maakt. Ook graven de dieren graag ik biedt ze in de regel zo'n 12 cm diep bodemsubstraat aan(b.v. leem gemengd met zand). De dieren zijn goed koppelsgewijs te houden, trio's moet ook mogelijk zijn. Alleen moet je zorgen dat er nooit meer dan een man in je groep zit anders kan hier agressie uit voort komen.

Kweekervaring
De dieren zijn na ongeveer 1,5 a 2 jaar geslachtsrijp. Ik heb inmiddels een keer gekweekt met deze dieren en heb twee keer eieren gehad. De tweede keer is het legsel verloren gegaan doordat een roofvlieg zijn eieren had gelegd in de vermiculiet dus hebben de eieren het niet overleefd. Het is van belang om de dieren ofwel te scheiden of met een winterrust te werken. Ik geef de dieren een winterrust en scheiden heeft bij persoonlijk nog geen succes gehad. De winterrust duurt ongeveer een maand of twee waarin de dieren nog maar 6 a 7 uur licht hebben in de bak. De activiteit neemt af en de dieren starten vrij snel met het paargedrag. De man en vrouw krullen beiden hun staart en de man loopt over de vrouw heen terwijl hij haar kleine duwtjes met de kop geeft en intensief tongt. Daarna volgt een standaard hagedissenparing waar d man zich vastbijt in de nek van de vrouw en zijn staart om de hare draait. De vrouw draagt de eieren circa 6 weken waarna zij de eieren in een ondiepe nestplaats legt. Probeer hierbij erg op te letten dat de voruw zelf geen eieren opeet, dit is bij mij tijdens beide legsels gebeurt. Let hierbij wel op dat de vrouw niet het nest aan het goed leggen is maar echt aan het eten. Varanenvrouwen verplaatsen de eieren namelijk ook soms met de bek. Ik ga dit jaar voor het eerst proberen om de dieren in een legbak te late leggen, hoewel de dieren in het substraat ook kunnen leggen (+/- 12cm diep). Ik haal de man altijd weg bij de vrouw rond de tijd van leggen omdat hij anders ook eieren kan wegeten.



Incubatie van de eieren
Incubatie van eieren van Varanus Acanthurus is niet heel moeilijk. De meeste succesen zijn behaalt door een mengsel met de verhouding 1:1 (vermiculiet/perlite:water). De eieren liggen ongeveer 100 tot 140 dagen in de broedstoof, bij een tempratuur tussen de 28 en 30 C. Ik haal varanenbaby's meestal zo snel mogelijk uit de bakjes aangezien ze nog al snel gaan graven en rennen en de andere eitjes omgooien.

De jongen
De uit het ei gekomen jongen zijn een exacte kopie van de ouders, ze hebben flink temprament en de allereerst varaan die ik had gekweekt rende meteen uit mijn handen over de vloer van de hobbykamer. Na ongeveer een week beginnen de dieren te eten, hiervoor drinken de dieren al wel. Ze krijgen krekels maatje 2 te eten en eten alles wat kleiner is als hun kop. De ackies zijn goed samen op te voeden let alleen op met iets teveel voedselconcurrentie of een gebrek aan ruimte dan sneuvelen er teentjes en staartpuntjes. Na een tijd kunnen de dieren ook enigszins terratoriaal worden dan moeten de dieren worden gescheiden. Wanneer je twee of drie jonge varanen wilt gaan houden raad ik aan om ze ale snel samen te zetten anders moet er actief om de rangorde worden gevochten, mannen of vrouwen geen verschil. Verder zijn de jongen net zo te houden als de ouders alleen moet je ze vaker water aanbieden. Ik voer de jongen iedere dag een klein aantal krekels of buffalowormen, bepoederd met een calcium-/vitaminepreperaat.



Conclusie
Hele leuke dieren ook voor mensen die net beginnen met reptielen. Net als bij alle reptielen is het van belang om je eerst goed in te lezen, maar deze caresheet is een goed begin. De dieren zijn niet veeleisend en makkelijk te houden. Verder is het kweken bij een goed koppeltje(lees: een koppeltje wat paringsbereid is). De dieren zijn leuk actief en lopen vaak door de bak. Ik kan ze een ieder aanraden.


Literatuur

Eidenmuller, B, 2003, Warane lebensweise, pflege, zucht, Offenbach:Herpeton, 2003, blz.40-43.

Arth, S., Haltung und nachtzucht des stachelschwanzwarans(Varanus Acanthurus), Reptilia nr. 63 Februari/Maart, jaargang 12, blz.24-33.