UROMASTYX OCCELLATA

Biotoop
Het leefgebied van de ocellata's kenmerkt zich vooral door het feit dat er redelijk wat acacia's voorkomen. Op de takken van deze acacia's liggen ze vaak te zonnen. Verder is het gebied wat ruig en rotsachtig, niet zo ruig en rotsachtig als bij de ornata. De dieren komen voor in de droge gebieden ten westen van de Rode Zee en dan wel in; Somalië (Borama gebied), Djibouti, Eritrea, Soedan en het zuidoosten van Egypte Het gebied word gekenschetst woestijnen en half-woestijnen met minder dan twee natte maanden per jaar. De gemiddelde regenval ligt tussen de 0 mm en de 60 mm dit gebied staat daarom ook bekend als extreem droog.



Beschrijving
De ocellata wordt in totaal zo’n 28 cm en is daarmee een Uromastyx van kleinere grootte. De achterpoten zijn bezet met conische gestekelde schubben. De staart is ligt afgeplat en bevat 22-29 segmenten. De kleuren van de ocellata’s kunnen per individu erg verschillend. De dieren hebben bijna allemaal een groenbruine basiskleur op de rug en de buiken zijn vaak licht. Vooral mannen maar ook enkele vrouwen hebben vaak nog wat andere mooie kleuren op hun rug, flanken, nek en kop. Je moet denken aan rood, oranje, en verschillende kleuren blauw/groen. Kenmerkend voor de ocellata zijn natuurlijk de kleine witte vlekjes waaraan deze hagedis zijn naam dankt. Deze witte vlekjes komen vaak in 7 of 8 rijen voor van de nek tot net boven de staart. De ocelli (de vlekjes) kunnen van wit tot geelig gekleurd zijn en zijn vrijwel altijd door zwart/bruin omlijnd. Het geslachtsonderscheid bij de occelata wordt vaak gedaan vanuit de kleur van de keel en borst. De mannen zullen hier vaak een donkere basiskleur hebben met wat groen oranje zonder dat je er de lichte kleur van de buik doorheen ziet. Vrouwtjes kunnen ook een wat donker gekleurde keel en borst hebben echter komt hier altijd de lichte kleuring doorheen. Vrouwtjes zullen ook nooit zo fel opkleuren als de mannen echter zijn er toch vrouwelijke dieren die aardig in de buurt komen. Verder zijn bij magere dieren altijd de Hemipene te zien aan de onderkant van de staartbasis.



Huisvesting
Aangezien uromastyx vrij actieve dieren zijn is het aan te raden dat het terrarium waarin ze gehouden worden ruim is (minimum 1m2). Door een achterwand in het terrarium te maken, en meerdere plateaus te maken van bijvoorbeeld flagstones kan het oppervlak groter gemaakt worden. Als bodemsubstraat kan speelzand worden gebruikt, maar eveneens Leemzand of zand mix met turf. Zorg voor een afwisselend ingericht woestijnterrarium, je kan hierbij gebruik maken van goed vastzittende stenen, zoals flagstones kinderkopjes etc, maar ook lichter materiaal als stronken, takken en schors. Zorg ook voor voldoende schuilplaatsen (min. 1 per dier). Ocellata's houden ervan zich te verschuilen in holen, houd hiermee rekening bij de inrichting.

Uromastyx zijn echte zon liefhebbers zijn kan er nooit een teveel aan licht in de bak zijn. Voor de verwarming van mijn terrarium maak ik gebruik van persgaslampen en een UVB lamp. Om de juiste temperatuurverloop te creëren heb je meer dan 1 lamp nodig. Een gemiddelde dagtemperatuur moet liggen tussen de 30°C-32°C. Onder de baskingspot mag de temperatuur oplopen tot 55+°C, onder een andere spot 45°C. Belangrijk is dat er een temperatuurverloop in het terrarium aanwezig is, met andere woorden dat er zowel koelere en hete plaatsen door de dieren kunnen opgezocht worden. Op de koelere plekken en in sommige schuilplaatsen moet het ongeveer 25°C tot 29°C zijn oplopend tot 55+°C onder de warmste lamp. Een nachttemperatuur van 15° tot 20° is voldoende, waardoor je gemiddeld snachts niet hoeft bij te verwarmen. Tijdens de zomermaanden heb ik de lichten 12-14 uur aan staan, en dit bouw ik rustig af voor een “winterrust” 8 uur per dag. Wat er ook niet mag ontbreken in het terrarium is een UVB lamp. Ik gebruik zelf een 100W of 160W Megaray, ligt aan de hoogte van het terrarium. Door het UVB licht wordt er in het lichaam van de Ornata D3 aangemaakt welke belangrijk is voor de gezondheid van het dier (opname van calcium). Daarnaast kunnen hagedissen meer meerdere kleuren onderscheiden die ook in het UVB spectrum liggen.

Verzorging
Uromastyx krijgen bij mij elke dag een groenvoer salade te eten. Hoofdbestanddeel van deze salade is andijvie. Aangevuld met paksoi, taugé, diverse soorten sla, witlof, alfalfa, geraspte wortel, paardebloem (indien aanwezig) geraspte pompoen etc.. Daarnaast staat er in de bak ook een bakje met zaden, rode linzen en stuifmeekorrels waar veelvuldig van gegeten wordt. Indien nodig dient de Calcium:Fosfor verhouding gecorrigeerd te worden naar 2:1. De luchtvochtigheid in het terrarium is laag. Een van de schuilplaatsen kan licht vochtig gehouden worden zodanig dat de dieren zich hierin kunnen terugtrekken wanneer ze er behoefte aan hebben. Over het algemeen zullen de dieren het nodige vocht uit de voeding betrekken. Ik sproei de bak eens in de twee weken.

Kweekervaring
Tot nu toe heb ikzelf nog geen kweekervaring hopelijk wordt een goede verzorging hiermee bekroond.

Incubatie van de eieren
Volgens de literatuur dienen eieren uitgebroed te worden bij zo’n 31-33°C de incubatieperiode bedraagt dan zo’n 80-90 dagen.

De jongen
Het opkweken van de jongen is ongeveer hetzelfde als het houden van de volwassen dieren. De eerste 2 / 3 maanden zijn erg belangrijk, komen ze deze tijd goed door, dan zullen ze zich naar alle waarschijnlijkheid verder ook goed ontwikkelen. Het is echter wel belangrijk om calcium te supplementeren.


Literatuur

Desert Lizards Captive Husbandry and Propagation (door Randall L. Gray) Krieger Publishing Company Malabar Florida (ISBN 1-57524-160-9)
Uromastyx Verzamelnummer (SDGL / verschillende auteurs)
Uromastyx (Thomas Wilms) Herpeton Verlag (ISBN 3-9806214-7-2)